محمد تقي المجلسي ( الأول )

620

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )

وقت بيرون آمدن از روضه مقدّسه به آن كه شايد عمر نماند تا وقت بيرون آمدن چنان كه در اخبار صحيحه وارد شده است كه چون نماز كنى آن نماز را چنان به جا آور كه گويا ديگر نماز نخواهى كرد و وداع نماز مىكنى . منقولست كالصحيح يا در صحيح چون صحيح است از فضاله و أو از أهل اجماع است با آن كه صدوق نيز تصحيحش كرده است بخصوص كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه چون خواهى كه وداع كنى آن حضرت را بگو سلام و رحمت و بركات الهى بر تو باد ، ما ترا به حق سبحانه و تعالى مىسپاريم و سلام الهى را به تو مىرسانيم ايمان آورده‌ايم به خدا و رسول و به آن چه آن را رسول آورده است و به آن چه دلالت كرده است ما را به آن و متابعت نموديم رسولت را اى پروردگار عالميان پس بنويس ما را با كساني كه گواهى به اينها داده‌اند خداوندا مگردان اين وداع را وداع آخر ما آن حضرت را . خداوندا سؤال مىكنيم از تو كه چنان كنى كه منتفع شويم از محبت آن حضرت ، خداوندا برسان آن حضرت را به درجه‌اى كه أعلى درجات بهشتست و آن را ستوده‌اى تا آن كه نصرت دهى به أو دينت را و بكشى بدست آن حضرت دشمنان خودت را ، و هلاك كنى به شمشير أو آن جمعى را كه حرب نمودند با آل محمّد صلى الله عليه و آله به درستى كه تو أو را وعده دادهء كه به اين رتبه برسانى أو را در اين آية كه * ( وَعَدَ الله الَّذِينَ ) * الخ يعنى وعده كرده است سبحانه و تعالى آن جمعى را كه ايمان آورده‌اند و اعمال صالح كرده‌اند كه خلافت دهد ايشان را در زمين و متمكن گرداند ايشان را در اظهار آن ديني كه حق سبحانه و تعالى راضى است كه ايشان و عالميان بر آن دين باشند و بدل كند از خوفي كه دارند به ايمنى كه عبادت كنند مرا و به هيچ نوع شرك نياورند يعنى هر ديني كه باطل است جماعتى كه بران دينند أطاعت شيطان كرده‌اند و بندگى أو